Say ki Şiiri - Ali Esmeray Hoyrat

Tut ki kundaklanmadı zaman,
Yaşanmadı an.
Biz de hiç sevemedik birbirimizi.

Say ki bakirdi toprak,
Yağmadı yağmur,
Çatlamadı tohum.
Berrak bir gün gibi,
Hiç doğurmadı anamız bizi.

Ve sesin değmedi sesime.
Geceler boyu
Uykularım kaçmadı.
Ne kahpeydi vakit
Ne de pusudaydı ihanet.
Hiç öpmedim
Katre katre süzülen gözyaşından.

Tut ki elimiz elimize değmedi.
Hiç açmadı sevda gülleri,
Hiç bölüşmedik ekmek gibi gecenin sessizliğini
Ve dokunmadık birbirimizin tenine.
Ne bir sızın kaldı içimde
Ne de yarım kaldım yokluğuna.
Bir fırtına sonrası
Hiç düşmedin aklıma.

Say ki sana çıkan
Bütün yollar kapandı.
Sen başka, ben başka
Mevsimin hazanıydık.
Hiç tanışmadık baharla,
Yapraklarımız dala hiç tutunmadı.
Bütün saatler durdu,
Ve zaman unuttu bizi.
Adın kazınmadı zihnime
Ve kader hiç uğramadı bize.
Ne yollarımız kesişti
Ne de aynı kaldırımda el ele yürüdük.
Yaşanan her şeyi hiç yaşanmamış say.

Oysa ben seni
Hüzünlü bir melodinin içinde bulup
Sıla kokan bir ezgide sevmiştim.
Her notada biraz daha yaklaşmış,
Her tınıda biraz daha kucaklamış,
Her susuşta biraz daha uzaklaşmıştım.
Her varsayımda biraz daha kırılmış,
Gözüme perde dilime kilit vurmuştum.
İçime hayal kırıklığı çöktüğünde,
Bütün olasılıklar tükenmiş,
Gün susmuş,
Gece susmuş,
Ben susmuştum.
Tut ki hiç sevmedin beni.
Sen başka denizin gemisiydin, ben başka.
Hiç uğramadık aynı limana
Ve ömrümüzün bütün ihtimallerini bir bir teğet geçtik.

Ali Esmeray (Hoyrat) Geldim