Savurdum Yele Şiiri - Yücel Özkü

SAVURDUM YELE
Gönül telim çözülür geceye,
Dağılmasın diye sustum.
Belki unuturum sandım,
Adını rüzgâra bıraktım.

İçimde biriken hüzünleri
Savurdum yele,
Keder dediğin zaten
Yerini bilir, geri gelir.

Bir çaresiz olurum bazen,
Çaresizliğime bile tutunamam.
Ne giden tam gitmiştir,
Ne kalan kendinde kalır.

Yine de susarım,
Belki susmak iyileştirir diye.
Gönül bağından kopan ne varsa,
Kalbimde kanar,
Dile gelmez diye.

Yücel ÖZKÜ
7 Ocak 2026/07:43