Savaş var Dostum!
Dostum,
bazen sığmaz insan kalıplara,
dar gelir hecenin çiti,
durmaz kabına sığmayan yürek!
Kır kalıpları,
sök at zincirleri!
Biz ki
toprağı nasırlı elleriyle yoğuran,
gecenin zifirinde
yıldızları döven örslerin başında,
terini ekmeğe katanlarız!
Bak hele gökyüzüne:
Bulutlar kurşun gibi ağır,
hava poyraz,
zaman gebe devrimci bir şafağa!
Susturamazlar
içimizde kıyametler koparan o gür sesi!
Susturamazlar
dalga dalga büyüyen bu kavgayı!
Düşse de karanlık sokakların üzerine gölgeler,
yeise kapılmak yok!
Bizim yolumuz
yalınayak,
bağrı açık,
alın teriyle yıkanmış yarınlara gider.
Anlıyor musun dostum?
Ağaçlar ayakta ölür,
nehirler denize akmaktan vazgeçmez!
Işığa düşmandır karanlığın efendileri,
türküye düşman,
çocuğun gülüşüne,
fırındaki sıcak ekmeğe düşman!
Ama bak,
dövülüyor çelik,
bileniyor umut!
Şafak söktü sökecek,
ve biz,
omuz omuza,
güneşi koparıp alacağız o tiranların elinden!
Savaş var dostum,
Güneşe akın değil,
Devrime akın var!
Evet dostum, devrim yavaş ama yakın...
Hasan Belek-Akçay
20.09.2026
Kayıt Tarihi : 21.09.2026 11:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!