Savaş... Şiiri - Eyüp Rol

üzerine titriyor bombalar,
hep uzakta bir şehrin.
çat pat oynuyor emmeye doyamamış babaları,
emmeyi kusmaktan ayıramayan güzel gözleriyle.
her şeyi emiyorlar bu yüzden.
şehrin titreyen ışıkları,
gecenin kadın iniltileri,
sabahın kuşları,
gerçeğin hükmü,
börtünün böceği,
hoppalanın kucağı,
hepsi meme ucundan mütevellit.
Ah! bir de kan kokusu olmasa,
bütün kırışıklarından kurtulacaklar bir anda,
baksana elleri bile güzelleşecek sanki,
geçmişler şehrin kapısına,
anne şevkatiyle uyarıyorlar bizi:
Lütfen sessiz ağlayın,
içeride çocuk ölüyor.