Herkes kendini bilsin yeter.
Doğduğu günü bilmez ki insan, nasıl yaşadığını..!
Bir “Akıllı insan! ” Nerede olduğunu bilir; sevginin..,
Ve aşkın neden öldüğünü de; Öğrenmelidir..
Çünkü en acize de caizdir aşkının intikamı!
Nefreti de kutsaldır sevgilinin!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta