yalnızlığın en zengini1957
biz birbirimize sarılarak büyüdük
sarmaşıklar gibi
güneşle başlardık güne
güneşle biterdi
sabah fırın yolunda buluşur
güneşi sektirir dik ayaklarımızda
sokak çeşmesinde sulardık
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta