Şark kışlasında dururken böyle bir sabah
Tir tir titreken soğuktan silahım, ellerim buz
Al al yanaklarım, pembeleşirken biraz
Ruhumu okşuyor, anne eli gibi beyaz
Şark kışlasında dururken böyle bir sabah
Ayaklarım kesilince, soğuktan bir zaman
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Şark kışlasında dururken böyle bir sabah
Kara kış kıyamet, akla ziyan muhalefet
Diri diri gömer de adamı, sükût
Kargalar fütursuz çığlık çığlık kıyamet
Kutlarım sevgili kardeşim kaleminizi. selamlarımla
ŞARK KIŞLASINDA NELER VARMIŞ NELER, SAYENİZDE BUNU ÖĞRENMİŞ OLDUK, KUTLARIM EFENDİM.
Ramazan bey.....
Ne yalan söyleyim
Dizeler bir anda benide dik bir hale getirdi...
Dağda çakal dan başkasından bir zarar zaten gelmez...
O çakalki ne çakal burnu ve kuyruğu ne kadar uzun bilinmez..................saygıyla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta