Gerçekleşmeyecek sandığım bir düş sandalının kürekleriydi,
Van Gölü’nün turkuaz dalgalarını okşayarak geçtiğimiz.
Bütün dağların çıplaklığına,ovaların zavallılığına inat
Akdamar’dı vahşi bir cenneti ansıtan insanlığa.
Yüzyılllar öncesinden tarihin soluğuydu kilise
İnsanların sanatçı,üreten ruhuydu her motifte gülümseyen
Güzel Tamara’nın kara sevdasına ait gözyaşlarıydı
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta