Sarısıcak Şiiri - Nermin Uçar

Ellerini ansızın tutmak sarısıcak
Hislerimi elbisene bulaştırmak
Sana teslim olmak, içimdeki telaşları
Zorla susturmak ve ağlamamak
Metruk bir şehir, elektrik telleri
Tozlu raflar, vernik, ekimde keman telleri
Göğsümden çıkan al al narlar ve dikenleri
Menekşe kokusu, taş duvar ölü amcam
Daha önce ölüp geldiğim mahşer
Yılkılarımı koşturduğum bozkır sarısıcak
Saçlarımın dalgası, tuz kokusu
Nasıl, nasıl olur böyle kuşlar, deniz
Hele ki kırlangıçlar ve kokun bile sarısıcak
İçimi saran bu, ta kendisi sarısıcak
Biliyorum yel esince ölümün tanıdıklığı
Dağlarım ve köylerimde gökyüzü
Allahla konuştuğum gün
Günahkarlığın ve saflığın yokluğu
Sarısıcak.
Hiç ama hiç anlaşılmayacak
İçimdeki bu sarısıcak.