Birkaç sarı yaprak kimi boş kimi karalanmış
Hepsi de ard arda sıralanmış
Kalın bir defter benim ömrüm
Ne bir şiir ne bir roman benim günlüğüm
Birkaç çizgi atılmış sarı sayfalar yarısı boş
Dolu olan yerler de çizikler var bir hoş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta