Şehrimdeki putları devirdim İbrahim gibi artık özgürüm...
artık yağmurları kaçırmayıp,güneşin doğuşunu seyredebileceğim ne mutlu bana!
naralar atabileceğim,haykıracağım inamadığımı,bahtsızlığımı özgür kılabileceğim,hala ne diye katılmıyorsun bana dostum,hala endişelisin!
Beyaz gemiler geliyor,beyaz,yağmurun içinden şimşeklerle dans ederek,gelsene dolaşalım biz de mavileri,hala sıkılmadık mı bu putlardan!
Sana ne oldu dostum...Ne seni böyle güçsüz kıldı? ne yaptın hastalığın bu kadar ele geçirdi seni? Hala yaşamak için ne bekliyorsun?
-"Ölmek için çok genç,yaşamak için çok yaşlıyım...geç beni"
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta