Sar beni yüreğinle
Karanlıklar çöküp başladığında yalnızlıklar
Kor alevler gibi yakınca ruhumu özlemler
Sar beni yüreğinle
Uçurum boşluğu sarmışken dört bir yanımı
Sessizlik girdabında debelenip dururken bedenim
Sar beni yüreğinle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta