O'nu tanıdığım
ilk günü hatırlamıyorum,
ikincisini de...
aklımda kalan,
omzundan aşağı dökülen kahve saçları,
ispanyol paçalı pantolonu
ve, su gibi endamı...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




sözün bittiği yer
yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta