Şanlı Turan Şiiri - Erges Uçgun

Yurtumuz toprağımızga Şanlı Turan diydiler
Töremiz tuğdarımızga Han-u-Hakan diydiler
Aslımız ölmes Han Oğlu, neslimiz Türk-ü-Tatar
Şühretiymiz, şânımız, tillerde dastan diydiler

İlimiz, Altay ili, Aral ili, Kafkas ili
Bir karındaş, bir uruk, bir gövde, bir kan diydiler
Şum rakib, ehl-i garazlar; öznü bilmes telbeler
Ayrılık tarhını teşleb, istan istan diydiler

Asr açıb, çağlar kapatmak, bizge özgü bir hüner
Bu hüner ecdadımızdan, bizge kalgan diydiler
Ülkümüz, tenlikte tinçlikni müheyya eylemek
Tinç yaşar ermih eger ten kalsa insan diydiler

Kaysı tarihni açıb körsen atımnıı5 izleri
Damga damga safhalarga nakş bolga diydiler
Min yaşar zehri bilen, bizden ırak turgan yılan
Nişteridenı can berer, biz sarı bakgan diydiler

Zulüm meydanıda kişner, pür selavet atımız
Kamçımıznın şiddetige, zarb-i Yezdan diydiler
Biz bilen meyli adavet, bi-ferasetliktürür
Ordumuznun çaylasıga, kelle korgan diydiler

Bizni bizden yahşı bilgey sorsanız ehl-i cehan
Yıldırım, yanhın, kasırga, seyl-u-tufan diydiler
Siz bu taşnın sikletiyni, keneşin Uçkun bilen
Kim bu sıklet, özgelerdin kaldı pinhanl diydiler

1 nişetireden: nişadırdan

2 pinhan: gizli