Kafandaki insanı bekliyorsun, bekliyorsun, bekliyorsun ve gelmiyor, umudunu iyice kesiyorsun aşktan, sevgiden ama gönül bu sevmek sevilmek istiyor, tam umudun bittiği yerde, kafandakine uymayan eciş bücüş biri çıkıp kalbini okşuyor, ona kapıları sonuna kadar açıyorsun. Sanırım aşk buna deniyor yada sen aşk diyorsun...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta