Birikse keşke hızla tüm duygularım kumbaraya
Üste üste koyup saklasam sandıklar içinde aşkımı
Bu doldurmak gibi peynirle domatesi ekmek araya
Çağlamış duygularım sanki bir baraj taşkını
Sevdiğin ne varsa çocukken, çukulata yemek gibi
Gözlükle dalınca gördüğün derin deniz dibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta