Az düşünsen ne olur çok çalışmaz fikri olmayan zihninin bahçesinde ne kaldı yeşerecek,
Tahtalı köyden selam var ne biçeceksin kalbinin dinmeyen dalgalarında el sallarsın rıhtımda sanki bir bekleyenin var,
Ne düşünürsün sanki dünya senin omuzlarında hiç degmezsin sen ve bedenin tutsak rihtımın kenarında demir atmış yalnızlıga,
Bir kemer olsam arzularına beden kadar genişlerdin belki sıkardım bedeninin insan olmayan ruhunun günahlarında.
Bedenin içe kaçmış ruhun dışa için dışa yansımış tonun kaça bir dünya olsan korkutamazsın günahlarının yalnızlıgını,
Bir işe benziyor yaptıklarına yetişemiyorsun bir kagıda yakışıyorsun asıl hayat kadını sensin düşürmüssünüz insanı çamura,
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta