Sanal Ağlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Sanal ağların, derin kuyusudur,
İnsanlığın, en büyük korkusudur,
Modern zamanın, soğuk uykusudur,
Kalabalığın, dipsiz duygusudur.
*
Kaybolmuş ruhlar, arar yollarını,
Boşluk sarıyor, bütün kollarını,
Rüzgar kırıyor, narin dallarını,
Ömür harcıyor, gizli yıllarını.
*
Sahte yüzlerin, parlak aynasıdır,
Yalan sözlerin, kofça manasıdır,
Kibir dağının, yüksek binasıdır,
Sonsuz hevesin, zehir deryasıdır.
*
Duvar örmeden, hapseden kafestir,
Ciğer yandıran, boğucu nefestir,
Sessiz çığlığa, dökülen bir sestir,
Ruhsuz bedeni, yaşatan hevestir.
*
Hedefi meçhul, bitmez koşuşturma,
Durgun sularda, hırçın boğuşturma,
Yabancı gözle, sırrı konuşturma,
Mahzun kalpleri, zorla buluşturma.
*
Demir yığınlar, beton sokaklarda,
Yalnız adımlar, uzak ufuklarda,
Vefa tükenmiş, kuru dudaklarda,
Keder gizlenmiş, solgun şafaklarda.
*
Sürekli dönen çarklar, yoruyorlar,
Masumiyeti, hepten vuruyorlar,
Sahte cennetler, şimdi kuruyorlar,
Doğru cevapsız, sual soruyorlar.