Annen gibi okşayamam saçlarını elbet, ama eksik olmaz ellerim ipeksi saçlarından, her gece okşar severim gönlümün rahza Sina yatırıp öyle ugurlarim rüyalar âlemine. Baban gibi tutamam ellerini elbet, ebediyen birakmamak uzere. Bir dağ olurum her an yanı başında göğsüme dayarim başını izlerim baygın baygın bakmaya doyamadığım cennet bahçesi yüzünü. Tırnağın kırılsa ellerin avuçlarım da olur, her dolduğunda gözlerin tüm şefkatimle silerim göz yaşlarını, ruhumu bir ipek mendil edip. Ayağı her kalkışında tutunduğun umudun olurum, gözlerini her açtığında yeni bir sabaha Aydın'lansin diye Nur dan yüzün tüm karanlıkları ateşe veririm. Seni öyle güzel severim ki Nur ul Aynım bir daha hiçbir ademi nin rüyasında bile göremeyeceği kadr..... Huzur çiçekleri ekerim evimizin dört bir yanına, mutluluk dan salıncak kurarım kollarımın arasında..
Rubar GülerKayıt Tarihi : 22.10.2026 23:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!