HASAN HÜSEYİN KAYNAK
bir sonsuzluktun hani sen,
bir ilkbahar sabahı gelen?
bir sevda çiçeğiydin yeni yeni tomurcuklanan
sendin bil ki beni ölümlere salan
sonsuzluktu yüreğin ya sonra ellerin?
her sabah sonsuzluk ırmağında yıkanırdın
ve sonra bir bahar yağmuru gibi ağlardın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yeniden hep sana uyanmak...
Her baharda aşkı seninle yaşamak
Yüce bir çınarın gölgesinde ağlamak
Ve bir gün yine sana koşmak…
Yüreğinize sağlık,kaleminiz daim olsun.
yüreğine kalemine sağlık.tebriklerimle selam ve dua.
ruhun eksikliğinin/arayışının dile gelişi olmuş...var olan paylaşımsız sevginin sözcüklere yansıması...
tebrikler şaire...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta