Sana Sarılsam Kimi Affederim?
Sen gittin, gece eşiğe diz çöktü.
Bir anahtarın demirinde sustum.
Dön diyemedim, boğazım kördüğüm.
O tek heceyle sabaha sürüldüm.
Sana sarılsam kimi affederim?
Her gece seni kendime savundum.
Senin yerine kendimden kovuldum.
Sana kızdığım her gece utandım.
Kendi sesimi senin sesin sandım.
Sana sarılsam kimi affederim?
Sana bedduam dilimde köz tuttu.
Adın o közün altında uyudu.
Sesinle dilim bedduayı yuttu.
Sana kıyacak son hecem kurudu.
Sana sarılsam kimi affederim?
Kar bütün gece eşiğime yağdı.
Ayak izlerin sabaha dek kaldı.
En son izin de gün vurunca soldu.
Eşik kurudu, içimde kış kaldı.
Sana sarılsam kimi affederim?
Beni o gece kendim kucakladım.
Senden artanı içimde sakladım.
Seni özlerken kendime ağladım.
Kapıyı sana içimden kapadım.
Söylesene YAR söylesene
Sana sarılsam kimi affederim?
Çık gel Allah için
Yaren AtalarKayıt Tarihi : 20.11.2026 20:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!