Palandöken başı duman bağladı,
Gönlümün yaylası gamla ağladı.
Felek kapımıza kilit bağladı,
Döndüm, gidirem… kar sana galsın.
Yaylanın suyunda yundu hevesim,
Taşlara karıştı garip nefesim.
Kimseye duyurmadım ahu sesim,
İndim, gidirem… nar sana galsın.
Erzurum ayazı vurdu yüzüme,
Bir damla yaş düştü iki gözüme.
Dünyayı sığdırdım son bir sözüme,
Sildim, gidirem… sır sana galsın.
Kış geldi, bacadan duman savruldu,
Gönlümün kapısı bir bir devruldu.
Sevda dediğin de yolda yoruldu,
Durdum, gidirem… yar sana galsın.
Ne ağam aradı ne beyim sordu,
Gönlümün atına ayrılık vurdu.
Bir ömür dediğin ne çabuk durdu,
Sürdüm, gidirem… kır sana galsın.
Ayazda üşüdüm, güneş ısıtmadı,
Dertlerim bir türlü benden ayrılmadı.
Çaldığım kapılar bana açılmadı,
Vurdum, gidirem… dar sana galsın.
Bir tas ayran içtim, bir lokma ekmek,
Meğer bu dünyada en zoru gitmek.
Her gelen gidermiş, mesele bilmek,
Bildim, gidirem… var sana galsın.
Dadaşın başıdır eğilmez yere,
Derdini söylemez düşse de dara.
Bir selam bırakıp uzak diyara,
Çıktım, gidirem… diyar sana galsın.
Ne kinim var artık ne de kırgınlık,
Yüreğim yoruldu, bitti dargınlık.
Bir ömür aradım meğer insanlık,
Güldüm, gidirem… bahar sana galsın.
Hele gardaş, sakın ardımdan ağlama,
Kaderin yazdığı yazıyı bağlama.
Ben kendi yoluma düşmüşem amma,
Döndüm, gidirem… var sana galsın.
Ersin İlhan
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 09:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!