Yalnızlığın hüznü çöktü üstüme
Damarımda akan yine sen oldun
Kaldırdım da kafamı sessizce
Gölgelerde bulduğun yine sen oldun
Gurubun seyrine daldım da bir gece
Gökyüzünde gördüğüm yine sen oldun
Tan yerinde ağarınca güneşim
Kalbime doğan ay, yine sen oldun
Köpük köpük kabaran sular
Deli gönül sel oldu çağlar
Sabreyle ZATİ geçer bu yıllar
Bulunca kaybeden yine sen olma!
Takriben 2000
Topkapı / İstanbul
Kayıt Tarihi : 29.11.2010 16:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!