Sığ sularda derin çukurlar kazıp
İçinde boğuluyorsun.
Biraz ilerde bir gemi
Okyanusları aşacaksın bilmiyorsun.
Ne yazık ki;
Sana uzanan ellere kör bakıyor
Yanındaki solucanları dost sanıyorsun.
Nafile insanlarla kalabalık,
En sevenlerle yalnızlığı yaşıyorsun.
Uyan!
Uyandır, dürt kendini,
Kumdan kalelerini su alıp götürdü!
Görmüyorsun.
Kayıt Tarihi : 1.7.2002 12:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!