Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hani bir gün hepimiz şiirde olduğu gibi olmayı başarabilsek hiç bir sorunumuz kalmayackmış gibi. nasılsın denidiğinde 'hiç iyi değilim' diyememenin sahtekarlığı çoğunluğun yüzünde... çok güzeldi teşekkür ederim....
Duygular kaleme akmış,tebrikler...
Son derece hüzünlü, duygu yüklü,
Bazen bünyenin kaldıramadığı anlar oluyor.
Kutlarım.
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta