Sami Bey Şiiri - Saruhan Efe Öztürk

Mutarrid bir hayat içinde,
Dengesiz bir kimseydi Sami Bey.
Bey denmeyince rahatsız olurdu amma,
Samimiyet de önemliydi zât-ı âlileri için.
Becerikli değildi Sami Bey,
Elinden pek de iş gelmezdi;
Sarılırdı kalemine, anlatırdı derdini de,
Duyan olmazdı.
Sevdaların adamıydı Sami Bey,
Sevdaları kendi gibi büyük,
Maşukları da zerre kadar küçüktü.
Bir süre sonra ihtiraz etti sevmekten,
Sebebi de belliydi:
Sert bakışlı, keskin dilli,
Dobraydı biraz, inandığı dinin gereği...
Kısacası insandı Sami Bey, şahsına münhasır.
Yazdı çalakalem bir yazı, anlattı kendini...