Eline vur ekmeğini al, tavrına maruz kalmış toplumun
Devletine olan kızgınlığıyla kapımı tıklatıyor bekleyişler.
Masumca diz çöküp yaslanıyorum kapı ardına,
Evde yokmuş gibi yapıyorum
Çünkü biliyorum.
Kapı aralığından bile sızacak olsa duygular,
Sen koşup cümlelerin tahtını yıkacaksın.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta