Eline vur ekmeğini al, tavrına maruz kalmış toplumun
Devletine olan kızgınlığıyla kapımı tıklatıyor bekleyişler.
Masumca diz çöküp yaslanıyorum kapı ardına,
Evde yokmuş gibi yapıyorum
Çünkü biliyorum.
Kapı aralığından bile sızacak olsa duygular,
Sen koşup cümlelerin tahtını yıkacaksın.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta