yerden kesilen ayaklarım
güvenerek tutunduğum kanatlarında
salınanımdı
ters yüz edendin dünyamı
başımın yerle göğü arası
çocukluğumun anısı
var mı birileri böyle
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




nefis bir esere imza atan dosta tebrikler
sustum gidiyorum saygılarımla
Salıncak:))
Okumaya başlayınca meraktan çatladım gerçekten. nereye varacak acaba ? sorusunu şu kısa şiirde beki 10 defa sordum kendime:)
Muhteşemsiniz.
Saygılar
Bazen düşünüyorum. İnsan geçmişine ve hayallerine salınmasa gerçekler nasıl yaşanabilirdi ki? Başarılıydı. Hemde çok. Tebrikler
çok iyi bir final....
nurcan
birileri var mı sen gibi
yüreğimin sokaklarında
kaybolacak...
Bir hazır oluşun durallık gibi görünen gelip geçici hali salınım nesnelitesi salınma ve salıncak. Salınım var oluşun ilkesi. Yazar bir döngü içinde duyuşları mistizmin sarmalına götürmeden salınımın ikili görünüm öznel ve nesnel sardırışı ile konuları çok iyi ve derinlemesine harmanlamış. Kutlarım sevgilerle...
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta