İsmi albayraktır ömrü nice destan
Ay'ına aşığım yıldızına mestan
Ne desem yetmez anlatmaya kalksam
Yaşanan bir aşktır benim bayrağım
Biz yedi kardeşiz Vatan yuvamız
Ben onu hiç sevmedim ki
Yüreğimde bir yük gibi taşımadım
Gittiğim hiçbir yerde, aklımda dahi değildi
Ne gecemde, ne gündüzümde gölgesi bile yoktu.
Gökyüzüne baktığımda, o karanlık gecelerde
Doğan ayda onu hiç görmedim.
Ben onu hiç sevmedim dedikçe
Aynadaki yansımam bile beni yalanlar oldu
Gözlerimdeki o büyük boşluğu gördü.
Yalanlar, koskoca bir duvar gibi önümde yıkılıverdi.
Hani sevmemiştin diye haykırdı yüzüme
Oysa ben, onsuzluğa bir kılıf uydurmuştum.
Ben seni gecenin şafak vakti gibi sevdim
Karanlıktan aydınlığa geçer gibi yani
Ben seni kurumuş toprağın,
yağmura hasreti gibi sevdim
İlk damlanın düştüğü vuslat gibi yani
Bitsin artık gamın, bitsin kederin
Üzüldüğün yetmedi mi? Senin
Ne olur? Ağlama dinsin selin
Döktüğün yaşlar yetmedi mi? Senin
Dışın görene güller saçtırır
Gün karanlığa karışıp gece olanda
Ay dağları aşıp göğe çıkanda
Sessiz selamların bana varanda
Bu doğum günümü sensiz kutladım
Saatler 12'ye kılıç çekende
Ne elini öpecek babam kaldı
Ne dizine baş koyacak anam
Hatıralardan başka elde ne kaldı?
Söyle gardaşım bu nasıl bayram?
Üstüne yitirdim gardaşı bacıyı
Yokluğun koca bir çığ gibi
Üzerime üzerime düşüyor
Canım acıyor yâr, canım acıyor
Ellerin yokken ellerimde
Laleler boyun büküyor
Çok şey vaat edemem sana
Bir kalbim var
İçinde sonsuz sevgi
Sevmesini bilirsen
Baki dostluk, dost kalabilirsen
Biraz dert, biraz keder
Arada dikenler batar ayaklarına
Bazen hüzünler çöker garip gönlüne
Hepsinin vardır elbet mutlak sebebi
Fedakarlık ister cennetin yolu
Belki ömrünce günah işledin




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!