Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Zalım oluyor geceler
Bu gece seni arıyorum
Her geçen geceden daha çok
Hayatımın en mutlu anlarını
Sen varken yaşadım
Buralardan giderken

Bir dağ başında
Bir uçurum kenarında
Açan kır çiçeklerinin
Eriyen sevdalı bakışlarını
Nasıl boyun büktüklerini
Bilirmisin.

Gün doğmadan her sabah
Bir yalnızlık doğar
Gözlerim ufukta seni
İçimde ki hasreti arar
Dün bir dosta sordum seni
Adını defalarca andım

Ne kadar zorsun be gurbet
Yoruldum yaşamaktan seni
Dünleri unutmadan yarının
Yoruyor zalım beni
Sen yok musun ey gurbet
Anlatacak birşey mi kaldı

Tan yeri ağarırken uyandım
Sevdiğimi yanı başım da sandım
Dağlar yıkıldı üstüme
Yine yapayalnız kaldı

Hani demiştim ya

Hayallerle doluyum bu akşam
Bazı zaman ellerini tutum
Bazı zaman saçlarını okşadım
Geçmişi yaşadım bu akşam

Bir off çektim

Bir fırtına koptu bu gece
Silip süpürdü herşeyi
Bir sen birde ben kaldık
Paylaşamadık tek bir şeyi

Esen bir yel gibi geldi geçti

Günlerden salı
Aylardan mart
Yıl iki bin üç
Dokuz kırk beş saat
Dışarısı kar buz
Üstelik ayaz mı ayaz

Büyük bir şaşkınlık içinde idi
O fırtınalı gece
Daha önce de yaşanmıştı böyle
Hiç düşündün mü nasıl oldu
Nasıl olacak diye
Belki de sen haklısın kendince ama

Sensiz sabahladığım geceleri
Gökyüzü sana bir anlatsa
Kaç faili meçhul öldüğünü
Mavi boşluk arasın da
Biri anlatsa sana
Serhatta kardelen boyun büktüğünü