Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bir şair gördüm ağlıyordu
Kalemi kırmış artık yazmıyordu
O bir şairdi lugat parçalayıp
Edebiyat yapmıyordu

O bir şairdi

Kırdım kalemi kestim yazmayı
Sen sevmekten anlamazsın diye
Senin için böldüm uykusuz geceyi
Benim gibi uyku tutmasın diye

Ne söylersen söyle bundan böyle

Bir yasak koyabilsem
Gönlüme
Çıkartıp görebilsem
Yüreğimi
Taşlara çalsam kuş
Beynimi

Yine kar yağdı ağardı dağlar
Dağlar taşlar esin hani
Güneş doğar esin üstüne
Solmadan açan güllerin hani

Güllerin hani güllerin hani

Ne o gidiyor musun
Gitme gidersen dönemezsin
Dönersen göremezsin
Hani öğrenmiştin sevmeyi
Dur ne oldu
Bu ayrılık niye

Bu akşam erken sustu gönül
Gün batımı kurşunu yağdı
Ne yüreğimin yangını
Ne gözlerimin feri kaldı
Nedeni bilmiyorum ama
Sıkılıyor canım daralıyor ruhum

Sorsam halini nicedir
Aramızda dağlar yücedir
İsimler kalpte hecedir
Sorsam halini söylermisin

Susadın mı yoksa aşka açmısın

Buğulu camların ardındaki
Bir siluettin sen
Uzaktan izlerdim seni
Saçların uzun,gözlerin kocaman
Masum bir gülüşün vardı
Yalnızlığımı seninle paylaşır

Hasretin olmadığı ovalarda
Koynumuzda besledik sevdayı
Göğüs kafesini yırtıp
Aşk aşk diye yazdık
Acıların kitabını
Umudu tohumladık ocağına

Zalım oluyor geceler
Bu gece seni arıyorum
Her geçen geceden daha çok
Hayatımın en mutlu anlarını
Sen varken yaşadım
Buralardan giderken