Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Erişemeyeceğim hayalim din
Birden umudum oldun

Kahve rengi gözlerini
Yitik arasında buldum

Ellerim koynumda boynu bükük
Cepler delik gömlek sökük
Per perişan etraf dökük
Öksüz çocuklar gibi koyup gitme

Hiç Dost Kalmamış

Bugün bir dost aradım
Çok ihtiyacım vardı
Elazığı alt üst ettim
Ne meyhane koydum ne çayhane

Tam unuttum dediğim anda
Çıkarsan karşıma
Ne gözün gözüme değsin
Ne tatlı bir tebessüm edesin
Sen şimdi kış uykusuna yatan
Zehirli bir yılan gibisin

Issız gecelerimin güneşi
Yüreğimin bulunmaz eşi
Gönlümün hem arzusu
Hem de isteklisi
Her gece seni ararım
Yanı başımda olduğunu sanırım

Yok oldu dağlar kardan borandan
Kapandı yollar tipiden fırtınadan
Eser kalmadı tozdan dumandan
Gurbetim hüzün sevincim yasta
Duy figanımı gönül sana hasta

Sigaram duman duman acı
İçim yanıyor başlıyor sancı
Yarden ayrıyım doldur be hancı
Dağıtsın efkarımı deme, içme yabancı

Kadehim yarım olmasın doldur

Öyle bir gücüm olsa ki
Zamanı durdurabilsem
Saatleri tarihten silsem
Öyle bir gücüm olsa ki
Geceyi güneşe gömsem
Ayrılık olmasa seni sevsem

Bu akşam erken sustu gönül
Gün batımı kurşunu yağdı
Ne yüreğimin yangını
Ne gözlerimin feri kaldı
Nedeni bilmiyorum ama
Sıkılıyor canım daralıyor ruhum

Hasretin olmadığı ovalarda
Koynumuzda besledik sevdayı
Göğüs kafesini yırtıp
Aşk aşk diye yazdık
Acıların kitabını
Umudu tohumladık ocağına