Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bıktım usandım böyle yaşamaktan
Her gün kalkıp dağlara bakmaktan
Robotlaşıp çıktım insanlıktan
Hep zengine hep zengine değil
Birazda bizi gör yarabbi

Alıp karanlığıma gitsem diyorum
Gitsem diyorum gözlerimin buğusuna
Hüzünlerimi yaksam kalbimde
Dumanı çıkmasa kimse bilmese
Bütün feryadımı boğsam
Tebessümün içinde....

Yalnızlığa kurşun atarcasına
Kaçmak gelir içimden
Ellerinde süngü gözlerin ateş
Yüreğinde kurşun yarası varken
Tek kurtuluş kaçış olur bazen
En sadık dostun yalnızlıktır

Akşamlar gülümsüyor
Dudağımda
Donuk bakışlı
Yıldız ötesinde
Gül gibi susuz
Çocuk gibi masum

N'olursun hayatın anlamı
Ceylan gözlüm
N'olur yalvarırım sana
Küs olduğunu söyleme bana
Yüreğim buna dayanmaz
Kalbim durur

Hep içime sakladım seni
Göz yaşlarımı tutup aşk deryasında
Soğuk hava hep kuzey den eserdi
Estimi bir başka işlerdi yüreğime
Güneş doğmaz ki içim ısınsın
Gülüşlerin var olur aklım da

Daha ölmeden öldür acıları
Acılar peşinden koşmasın
Ayrılık olmasın yarınların
İyi düşün
Üzülmeler çare değil
Sızlanmalar boşuna

Seni seviyorum derken
Hiç yalan söylemedim
Gerçekten sevdim
Sevdamız şen
Yüreğimiz dem tutsun diye
Ben ölem

Ansızın yüreğimden taşınırsan
Bir gün
O zaman rotayı şaşırır gönlüm
Heder olur hayallerimle sevişen
sevdalar
Son bir nefesle tükenir ömrüm

Bir kış mevsimi düşün
Etraf bembeyaz
Karla kaplı olsun