Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bıktım usandım böyle yaşamaktan
Her gün kalkıp dağlara bakmaktan
Robotlaşıp çıktım insanlıktan
Hep zengine hep zengine değil
Birazda bizi gör yarabbi

Alıp karanlığıma gitsem diyorum
Gitsem diyorum gözlerimin buğusuna
Hüzünlerimi yaksam kalbimde
Dumanı çıkmasa kimse bilmese
Bütün feryadımı boğsam
Tebessümün içinde....

Yalnızlığa kurşun atarcasına
Kaçmak gelir içimden
Ellerinde süngü gözlerin ateş
Yüreğinde kurşun yarası varken
Tek kurtuluş kaçış olur bazen
En sadık dostun yalnızlıktır

Akşamlar gülümsüyor
Dudağımda
Donuk bakışlı
Yıldız ötesinde
Gül gibi susuz
Çocuk gibi masum

Şayet bir gün dersenki
Unut gitsin
Ne gördüm seni
Nede tuttum ellerini
Yalnız bilesin dedim
Gönlümde yerini

Seni seviyorum derken
Hiç yalan söylemedim
Gerçekten sevdim
Sevdamız şen
Yüreğimiz dem tutsun diye
Ben ölem

Bir kış mevsimi düşün
Etraf bembeyaz
Karla kaplı olsun

Ansızın yüreğimden taşınırsan
Bir gün
O zaman rotayı şaşırır gönlüm
Heder olur hayallerimle sevişen
sevdalar
Son bir nefesle tükenir ömrüm

Düşlerim vardı sana göre
Çocukça bir hayal olsaydı
Ne olurdu
Unutur giderdim gerek kalmazdı
Seni her gün düşünmeye
Hasretim olduğun zamanlar

Sen Bu Şiiri Okurken

Ben çoktan buradan uzakta
Belki bir deniz kıyısında
Belki de bir dağ başında
Yıldızların altında olacağım