Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Ağlama bir tanem boynu bükük
Gitme vedalaşıp el öpüp
Bunca yıl tatlı dil döküp
Sarılıp boynuma ağlatma beni

İçim kan ağlıyor dışarı akmaz

Bıktım usandım böyle yaşamaktan
Her gün kalkıp dağlara bakmaktan
Robotlaşıp çıktım insanlıktan
Hep zengine hep zengine değil
Birazda bizi gör yarabbi

Şayet bir gün dersenki
Unut gitsin
Ne gördüm seni
Nede tuttum ellerini
Yalnız bilesin dedim
Gönlümde yerini

Seni seviyorum derken
Hiç yalan söylemedim
Gerçekten sevdim
Sevdamız şen
Yüreğimiz dem tutsun diye
Ben ölem

Bir kış mevsimi düşün
Etraf bembeyaz
Karla kaplı olsun

Ansızın yüreğimden taşınırsan
Bir gün
O zaman rotayı şaşırır gönlüm
Heder olur hayallerimle sevişen
sevdalar
Son bir nefesle tükenir ömrüm

Düşlerim vardı sana göre
Çocukça bir hayal olsaydı
Ne olurdu
Unutur giderdim gerek kalmazdı
Seni her gün düşünmeye
Hasretim olduğun zamanlar

Sen Bu Şiiri Okurken

Ben çoktan buradan uzakta
Belki bir deniz kıyısında
Belki de bir dağ başında
Yıldızların altında olacağım

Bu böyle olmamalıydı
Bu sen değilsin
Beni seven
Üzmemek için kendini feda eden
Ne oldu sana
Bunu kimse duymamalı

Dün yolda gördüm
Bir yabancı gibiydi
Ne başını kaldırdı
Ne de yüzüme baktı
İşte o an kalbim
Yerinden kopacaktı