Saliha
“Biz her şeye, esirgeyen ve bağışlayan,
Çokça esirgeyen ve çokça bağışlayan,
Hep esirgeyen ve hep bağışlayan
Rabbin adıyla başlayan adamlarız Saliha.”
Meddah inene kadar bu tirat bitmeyecek
Yalanların sonbaharda dökülen yapraklar gibi
Bu yeryüzünden savrulup gidecek
Aslında ben seni sevmedim
Nuru sevdim ayetleri sevdim
Şunu bil ki ben bakmam vitrindeki görsele
Eşeledi kalbimi bir kör faresi
Şimdi git başka toprakları örsele
O vakitlerde geldi işin sonu rüsva
Ne oldu?
Ne oldu peki?
Yalanlar ortaya çıktığı vakit
İşin sonu nasıl da hüsran
Yaşım daha genç hor görme beni
Şarap olamadım terbiyede ilk adım mayşe
İstediğin kadar bürün ama ruhundur fahişe.
Kayıt Tarihi : 3.10.2026 01:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!