Üşüyen bir sabahın erkenin de,
İz bırakarak yürüyorum karın teninde,
O,Yokta varı arıyor kar içinde,
Aklım duruyor bir an neden ve niçin’den,
Evet, sanki ilk defa üşüyordum bu kış,
Eritti beni,yerlere hüzünlü bıraktığın bakış,
İnleyen vicdanlar da Salih'e ağlar,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta