Bana öyle cesurca; merhaba!
deme
çünkü benim için 'merhaba'; ilk adımdır,
alıştığın cehennemden, başka bir cehenneme
dalgalı saçlarının yüzünden,
vurmuşum kıyıya
kayalara çarpmışım
görenler böyle diyor
sonra da,
o deniz fenerinin hemen yanına
biliyor musun
seninle konuştuğumu görmüş onlar
bir hayalmişsin aslında
doğru mu söylüyor doktorlar?
bir boşluğa konuşuyormuşum
her sabah ben dürtükleyip
insanlar görüyorum
sokaklar dolusu gülen insanlar
hepsi merhabalaşıyor
halden anlıyor, hatır sayıyor
herkes mutlu, senin benim kadar
apartmanlar görüyorum
aç kurt gibi atladım üzerine
kahkahalarla parçaladım sessizliği
koptu kapıların kolları
koptu masaların ayakları..
kestim kilidin dilini
her yer kan revan içinde..
Hiç kendin olmadın ki
Acısını tazecik duyardın hep
Çatırdayan dalların
Bir ahtapot kadar farkındaydın
Tekrarlanacaktı acıların.
(Yeniden uzayıp kopan kolların..)
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!