Saklımdasın Şiiri - Gece Gözlü

​Bir fırtınada sığınılacak o kadim ağaç gibi,
Kaçıp sana saklanasım var...
En azından yağmur dinene,
Sen "git" diyene kadar.
​Terk edilmiş, boş bir virane misali şu gönlüm;
İçinde kaybolan çocukluğumu bulmak,
Fırtına dindiğinde, sen beni kovana dek
Dizine uzanıp öylece beklemek istiyorum.
​Herkesten sakladığım gizli bir mevsim gibi,
Sadece sen gör, bir tek sen bil sessizce...
Ölene dek, tükenip bitene kadar,
Saklımdasın işte; n’olur gitme.
​Yanımda kal; çocukken birbirimizi nasıl sevdiğimizi anlat.
Köhne bir sokakta ateş yakıp ısınalım,
Virane bir evin o titrek aydınlığında,
Çocukluk anılarımız vursun duvara;
Yansımasını birlikte seyredelim.
​Yaşadığımız en güzel günleri kahkahalarla yâd edelim,
Bana "bizi" anlat sevgilim, gitme...
Esen rüzgârın sesi, bir melodi gibi çınlasın kulaklarımızda;
Birlikte attığımız kahkahaların sarhoşluğunda,
O saf günlere dönebilmekti seninle olmak.
​Öyle özlüyorum ki bana o derin bakışını,
Elimi tutup dizine yatışını...
Saçlarımın arasında gezen parmak uçlarını,
Kulağıma aşkı fısıldayışını...
Kollarında huzur buldum ben, n'olur gitme.
​Sen gidersen, bütün anılar silinip gidecek;
Hikâyemiz yarım, cümlemiz eksik kalacak.
Belki bir daha rüzgârı bile sevemeyeceğim,
Kokunu getirmedi diye...
Islak sokaklarda yürümeyeceğim bir daha,
Yollar sana çıkmıyor diye.
Bizi saklayan o evin önünden geçmeye cesaret edemeyeceğim,
Artık orada yoksun diye...
​Kimseler bilmeyecek senin kim olduğunu,
Adın, kalbimin derinlerinde sipsiyah bir kuyu.
Yusuf misali çırpınışlarım oldu da kalbinde,
Bir sen duymadın sesimi sevgilim...
Gitme; bizi biz yapan o beşinci mevsimim!
​İçimdeki çocuğun sana ihtiyacı var;
Onu sevginle büyüt, sar, kokla...
Tüm benliğinle aşkı yaşat ona.
Sen bilmesen de bu yürek,
Seni hep saklı sevdi...
Şimdi sen de elimden tutup,
Yeniden sever misin beni?