Sakın Evladim Şiiri - Nurgül Ankara

Sakın evladım…
14.10.2026
Yüreğinde pişmanlık barındırma sakın,
Keşkeler en kuytu köşeden bakmasın.
Attığın her adımı terazide tart,
Yolun uçuruma değil, Rabbine aksın.

Hayat dediğin, tek bir nefeslik an,
Bugün baş tacı eden, yarın olur yalan.
Ne her gülen dosttur, ne her susan düşman,
Yarayı en çok güvendiğinden alır insan,
Her kabuğu sarmaya yetmez ki zaman.

Kimsenin ahını alma bu dünyada,
Gönül viran edenin gülü solar bağda.
Sev ama kendinden vazgeçme asla,
Bir hiç uğruna ömrünü harcama,
Yitirme kendi değerini elin uğruna.

Öfken aklına asla gem vurmasın,
Gururun saf temiz sevgini yutmasın.
Bin düşün bir söyle ki kelâmın zayi olmasın,
Kırılan kalbe bazen yetmez özrün,
Son pişmanlıkla geri gelemez dünün.

Ardına baktığında dolmasın gözün,
Kulaklarında çınlasın her daim sözüm.
Yanlışından ders al, yoluna bak evladım,
Aynı hataya düşerek heba olmasın ömrün.

Ne giden zamanı geri getirebilirsin,
Ne de ağızdan çıkan sözü silebilirsin.
Öyle bir ömür sür ki şu fani âlemde,
Vicdanın rahat, alnın ak, başın dik olsun,
Ben dünyadan göçsem de sözlerim fenerin olsun.

Ve ömrünün o sonbahar çağında,
Keşkeler değil...
Yüreğinde yalnızca "iyi ki"ler biriksin.
Başın ak, göğsün ferah, yüzün güleç kalsın,
Arkanda bıraktığın iz, hep duayla anılsın.

Nurgül Ankara 14.10.2026