Kıl çoraplarda parmak uçlarım gıdıklanıyor, saki...
Ellerim ölüm soğukluğuyla dokunuyor yokluğuna...
sensizlik mihenk taşı, yalnızlığım kuruş kuruş...
Saki, sen sessiz eriyen bir mum.
Saki ben, aksinde titreyen gölge.
Saki senin rüzgarın yönsüz.
Saki benim yönüm sen...
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




kursundur OL kalem
dokturmus ki yazar
dil OL dil/dir doner
dalgasidir yuregin
gunesten isik derer
sozu kadeh yapmis
makaminda çalar
..soyler
ses seSi ile
mest eder MEST insani NEY/ler
..mahzeninde dem dem soz eder
dusunur durur yaratir kalkar bilgeler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta