Hüzünler serpişirken gözlerden,
Gam dökülüyordu hecelerden.
Yıldızlar mey sofrası kurarken,
Gece saki misaliydi aramızda.
Mecnunlar nice leylalar yaratmışken,
Ferhatlar dağ deliyordu ben misali.
Güneşin esiri olmuş gök kuşağı umutlar,
Kağıttan gemi yok oluyordu.
Mey sofrasındaki hüzün,
Avutmaya çalışıyordu ağlayan o bebeyi..
Hangimiz ki bir gecede saki aramadık uzanamadığımız yıldızlarda..
Mehmet Erol
Mehmet ErolKayıt Tarihi : 8.11.2005 14:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!