Canından da çok sevsen de sende bir kulsun,
Bırak bu aşk ölene dek hüküm sürsün,
Bilirim sende bana hasret duyuyorsun,
Bazı geceler vardır,
Akreple yelkovanın dinlendiği,
Sanki yeni bir başlangıçtır,
Onsuz doğan güneşin beklendiği.
Yalan ama gerçek, ayrılık acıdır,
Esbabı nedir beni sana mahkum eden?
Sanıyorum bir Bakidir böyle hisseden,
Hisleri sahidir, bir o var böyle bekleyen,
Alamıyorum aklımı kara kara düşünmekten,
Kimi zaman meşgulüm yönetmekle kafamda kurulan yeni devletleri,
Kimi zamansa yorgunum atlamaktan zihnimi kuşatan fikirlerin aklımın dört bir köşesine kazdığı hendekleri,
Başlatıyorum bazen bir kızın gönlüme girmesi için seferberlikleri,
Bazense üstleniyorum başarısız girişimlerin getirdiği hezimetleri,
Sev, sevme diyemem sana; sevmeyi bende severim,
Ya da gül; gülme diyemem sana,
Ama gülerken, remzi nur eden çehrenden saçılan her gülüşün:
Bir muştu var gözlerinde saklı,
Hak imiş meğer duyduğum bu sevda sana,
Mühim değil olmasa da hislerimiz karşılıklı,
Ah eder durur susmaz şu gönlüm içinde sen varsın diye,
Viranedir, aşkından harlanmış yanıyor, içinde sen varsın diye,
Gönlüme doğan bir güneşsin,
bilmezsin, yüzümü güldüren tek sebepsin,
Gülüşün bir deryadır boğar beni, tasa etme aklıma değil gönlüme mıhladım seni.
Medine de bir başka esiyor rüzgar,
Her esinti bir şey fısıldıyor,
Çünkü burada yatıyor gönülleri fetheden o kutlu yar,
Ben!
Hep bir sıfat aradım kendime,
Aslında ben, kendim olamamışım.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!