Şairler kendi gönül pencerelerinden bakarlar Dünya'ya,
Okuduklarını herkes gibi iç müsveddelerinde yazarlar.
Kağıt ve kalem duyguları başkalarına taşıyan birer araçtır.
Her şey, bilinmedik bir zamanda, en derinlerde yazılmıştır.
Bir kıvılcım, insanlığı yakacak kadar gür bir ateş çıkartır.
Onlar nefislerine hakim oldukça yaratıcı onlara güç verir.
Görenler için, dört mevsim ve sayısız renk vardır içlerinde,
Yüceden mi geldin sen seher yeli
Daha dostum eller ile gezer mi?
Solmuş derler gül benzinin iziği,
Daha dostum eskisinden güzel mi?
O ne dedi, sen ne dedin varıncak?
Devamını Oku
Daha dostum eller ile gezer mi?
Solmuş derler gül benzinin iziği,
Daha dostum eskisinden güzel mi?
O ne dedi, sen ne dedin varıncak?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta