Şair Psikolog Şiirleri - Şair Şair Psikolog

Bir gün
evin kapısı sessizce kapandı,
sen çıktın içinden
başka kadınların ışığına doğru.

Ardında

İçimde uzun bir kış var,
hangi mevsime çıksam
kar yağıyor.

Bir zamanlar adını
sevgi sandığım şeylerin

Bir akşam
evin bütün saatleri sustu.

Duvarlarda
adını bilmediğim bir gölge
yer değiştirdi.

Bir ev vardı,
içinde bir kadın
sessizce yaşlanıyordu.

Ben kapıları
hep dışarıya açtım.

Gurbetin ıssız sokaklarında
adımlarımı topluyorum geceden;
her köşe başında
bir yüz eksiliyor benden.

Bir zamanlar

Neredesin baba?
"Anneni üzme" diye kızardın ya bana,
Neden şimdi sen üzüyorsun baba?
Annem hep ağlıyor,
Benim onun gözyaşlarını silmem yetmiyor.
Yüreğimde açan o ilk yarayı kim kapatacak baba?

Ah be adam özledim seni,
Utanıyorum seni özlemeye
Onca gözyaşıma rağmen
Bu yürek vazgeçmiyor senden
Ben seni özledikçe

Ben yasaklara müptelaydım,
gecenin cebinde paslı bir anahtar gibi
taşıdım kendimi.

Her kilitte biraz daha büyüdü
içimdeki çocuk,