gölge oyunları gibiydi yaşayan kuklanın çığlıkları
insan olduğunu düşünürdü hep
böbürlenme hevesi tutmuştu bir kere
sert esen rüzgarlarda sallanırdı
dünyanın hakimi olduğunu sanırdı uzayan burnu ile
nazi kadar acımasız saddam kadar diktatördü ömürü
ve her defasında kendi ipine takılıp düşerdi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta