Sahte Yayın Şiiri - Kasım Kobakçı

Perde indi gözlerime rol çaldığın günden sayın,
Alev alev yandı sahnem, tam ortası bu olayın,
Bilmem nasıl diner acım, en büyüğü sende payın,
Rol çalarak yaktın beni, bitti artık sahte yayın.
*
Esmez oldu şu gönlümde rüzgârı o şen alayın,
Rol çaldığın günden beri yıkıldı bak gül sarayın,
Tutmaz oldun ellerimden, peşindesin hep kolayın,
Rol çalarak yaktın beni, bitti artık sahte yayın.
*
Karlar yağdı kulisime, ışığı yok solgun ayın,
Gidişinle çaldın ömrü, boşluğundayım uzayın,
Tutmaz oldu bak ellerim, esiriyim her detayın,
Rol çalarak yaktın beni, bitti artık sahte yayın.
*
Güneş vurmaz pencereme, gölgesi var hep yapayın,
Işık girmez can evime, bu oyunu hak sanmayın,
Rol çaldığın günden beri suskun dilim, hiç kanmayın,
Rol çalarak yaktın beni, bitti artık sahte yayın.
*
Kuşlar bile konmaz oldu, dallarımı siz kırmayın,
Kelebekler uçmaz oldu, bağlarıma taş vurmayın,
Ne bir lale ne gül kaldı, sahte rolde çok durmayın,
Rol çalarak yaktın beni, bitti artık sahte yayın.
*
Akmaz oldu pınarlarım, gözyaşımı siz sormayın,
Rol çaldığın günden beri, yorgun kalbi boş yormayın,
Öldüğümde mezarımı, o sahnede hiç kurmayın,
Rol çalarak yaktın beni, bitti artık sahte yayın.
*
Ne bir dostum ne ahbabım, kapıları sert çalmayın,
Canımdan çok sevdiklerim, benden rolü siz almayın,
Yazıyorum son satırı, yalan şovda geç kalmayın,
Rol çalarak yaktın beni, bitti artık sahte yayın.
*
Alkış çalan kalabalık, başkasını oynamayın,
Benim yazıp çizdiğimi, çalıp sonra ağlamayın,
Yalan sözle yayın açıp, gönülleri bağlamayın,
Rol çalarak yaktın beni, bitti artık sahte yayın.
*
Söndü bütün ışıklarım, gerçeği hiç saklamayın,
Başrol diye çıktığınız, bu yüreği dağlamayın,
Çalınmış bir hayat ile, zafer diye kutlamayın,
Rol çalarak yaktın beni, bitti artık sahte yayın.
*
Düştü masken son perdede, sahte aşka siz yanmayın,
Emek çalan yüzsüz gibi, adımı bir kez anmayın,
Sahne gerçek olanındır, hırsızlara bırakmayın,
Rol çalarak yaktın beni, bitti artık sahte yayın.