Senin sevgin vitrinlikti,
Herkese gösterip
Bana kapattığın bir yalandı.
Dudakların “seviyorum” dedi,
Gözlerin başka hayatlara kaçtı.
Ben kalbimi serdim önüne,
Sen rolünü oynadın sadece…
Sahte sevgi ne biliyor musun?
Sarılırken uzak olmak,
“Ben buradayım” deyip
Yok gibi davranmak…
Ben seni gerçek sandım,
Sen beni alışkanlık.
Ben yaralarımı sana verdim,
Sen ilgini başkalarına…
Gözyaşlarım bile utandı
Senin sevgine inanmaktan,
Çünkü benim acım gerçekti,
Senin sevgine makyaj yapılmıştı.
Bir insan
Bu kadar mı kandırılır sevgiyle?
Meğer sen sevmeyi değil,
Sevilir gibi görünmeyi biliyormuşsun.
Şimdi anlıyorum:
Sahte sevgi,
Kalbi öldürür
Ama yüzü güldürür.
Ve ben…
Gerçek sevdim,
Sen iyi oynadın.
En ağır cümle şu kaldı içimde:
Ben seni sevdim…
Sen sevgiyi taklit ettin.
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 09:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!