Emel Akkuş Şiirleri - Şair Emel Akkuş

Aşk bu değil…
Mesajlarımın sonuna suskunluk koymak,
Gözlerimde büyüyen cümleleri
Senin görmemeyi seçmen.
Sevgi dediğin şey
Bir insanın içini böyle üşütmez,

Ben istifa ettim aşktan
Ne senin adın kaldı dilimde
Ne de içimde çiçek açan o deli heves
Kuru bir imza attım kalbimin kapısına
“Bu gönül artık kimseye çalışmaz

Ben hep affeden taraftım,
Sen hep aynı hatanın farklı bahanesi…
Kalbim çamaşır gibi yıkandı gözyaşında,
Ama sen yine kirli geldin sevgime.

Her “özür” bir çivi çaktı içime,

Ben hep affeden taraftım
Sen hep aynı hatanın farklı bahanesi
Kalbim çamaşır gibi yıkandı gözyaşında
Ama sen yine kirli geldin sevgime

Her “özür” bir çivi çaktı içime

Bir zamanlar kalbimde senin gölgen vardı,
Şimdi sadece boşluk, kırık bir melodiydi ardında.
Sevgi diye dokunduğum ellerim,
Acı diye sarıldı soğuk rüzgârlara…

Gözlerimde umut denizi kurudu,

Bir gün uyanacaksın,
Gözlerin ağlamaktan değil,
Gülmekten yorulacak.

Kahveni içerken

Ben seni öyle sevdim ki…
Sanki dünya bir gün yıkılacak da
ben seni kollarımla tutacakmışım gibi.
Gülüşüne sığındım bazen,
bazen bir sözünle
geceler boyu sessizce ağladım.

Ben seni her yanlışında
yeniden doğru sandım,
Her gidişinde kapıyı açık bıraktım,
Her dönüşünde kalbimi…

Senin sevgin vitrinlikti,
Herkese gösterip
Bana kapattığın bir yalandı.

Dudakların “seviyorum” dedi,
Gözlerin başka hayatlara kaçtı.

Sen beni anlamadın…
Ben içimde ölürken
Sen hâlâ “geçer” diyordun acılarıma.

Ben sana kalbimi açtım,
Sen kapıyı yüzüme kapattın.