kırmızı ak ve kara toprak yanıyor
göğünüyor mor kayalar dağlarda
salkım saçak bahçelerde bağlarda
üzüm yüklü tiyeklerin damarları sızlıyor
ve kuruyor dallarında zerdali
zümrüt zeytin yere düşmüş çürüyor
açlıktan ağlarken ürkek gözlü çocuklar
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta