Sahi Kadın Şiiri - Samet Koc

Belli ki bahçende gül yok artık
Adına rastlayan güzel şiirlerin sesi
Kelimelerin inandırıcılığı kalmamış gözlerinde
Derin bir 'ahh' çekip yığılmış yüreğin
Gözlerinden gitmiş bi’şeyler..
Kapıda karşıladığın mutluluk nerde kadın?
Ellerindeki bu büyü, bu uğursuzluk
Sana bin yıllar kara bulutu müjdeler
Yitip giden bir aşk mısın dudaklarımın arasında.
Saçlarına hayran olduğum günlerin geceleri daha uzundu
Yorulduğunu hisset
Nefes almadan bozduğun tövbelerin tutsağındasın
Bir roman tadıydı.
Asil bir aşka maske mi vurdu insanlık
Ertesi sabahlarımız artık heyecansız
Sokağından geçemez yüreğim
Dokunuşların meğer birer mühürmüş tenime
Belli ki bahçende gül yok artık
Galip olan bir tutam öpücüktü davamızda
Ülkemiz kadar sevebildik belli ki
Dışı başkaaa içi başkaydık.
Yangınlara meydan okuduğumuz sarılışlardan kalmadı mı artık kadın
Tarumar bir hikaye hazırlamışız meğer
En tepeyi ararken oradan itivermişiz kendimizi
Sahi kadın, önce kim öldü?
Ortasına koy bu şiiri masanın
Kahvemiz çayımız eksik olmasın yanında
Acıtan bir hayal kurar mıydı insanoğlu hiç
Ellerimiz eriyor bak masada
Damlalar eritiyor şiirimizi
Olacak olan oluyor yine
Sonsuz kere isyan etse de yüreğin
Sahi kadın ilk kim öldü?
Kadınım der geçer susardım oysa
Senin bahçende güle ne hacet
Yorulduğunu hisset
Acıtan ayak seslerim var yankılı
Etrafta güzel büyük gözlü kim var ki senden başka
Seviştik hep acıtan masallarla
Küçük bir yüreğin var
Kocaman bir sevdan