Sahi Şiiri - Muhammed Emin Daştan

Kağıt önümde, kalem elimde
Vesikalığın düşlerimde
Yazsam kağıt yetmez
Yazmasam ömür geçmez

Göğsüm daralıyor, İnşirah Suresi sanki bana iniyor
Günahıma günah eklemek değil niyetim
Aşkın kuraklığındaki kaktüs ruhum, serap görüyor
Bedenim sana yöneldikçe çelme takıyor kaderim

Yok, size cevap falan. Susun artık, susun..
Beynimde dönen sorularla mı sadece kavgam
Acıya banmadık mı yeterince, isterseniz kan kusun
Firar edene kadar kalıcısınız, inan bu son davam

En başta koşan duygularım
Takip edenler, koşulsuz yaşadıklarımdan kaçtıklarım
Koyun sürüsüdür bu, tozu dumana katan karmaşa
Bir ıslık çal da atlamasın gittiği uçurumdan
Yönünü sen belirle, katili olma, hadi susma

Budadığın dallarımın hepsi kurumuş
Sen sustukça akan gözyaşım mı, yoksa zaman mı
Hangi duraktı, geçtim sanırım
Müsait yerde insem geri yürümeye mecalim var mı

Tel tel dökülen saçlarım mı
Ya da ardımda bıraktığım
Onca dosyanın zımbaları mı
Bana yazmaktan seni alıkoyan parmak uçların mı
Aman kimse duymasın diye
Parmak ucunda yürüyen gönlünün arsızlığı mı

Tövbelerimin inancı kadar kal bende
Günahı sevaba seçtiğim an beni bekleme
Şeytana değil küfürlerim
Kör nefsime..
Gözü gördü de dokunmadı
Sesini istedi, duyamadı
Kokunu içine çekti ama ağzına doyamadı

Şahit misin?
Aramızdaki bakışların kaçakçılığına
Ben şahidim
Birbirimize teslim edemediğimiz aşka..
Evet, evet, sen de oradaydın, kılını kıpırdatmadın
Beni alıkoyuşuna
Ben kaçtım
Ama sen düşmedin ardıma..

Verdiğin sözleri sana verdirenler neredeler
Bir daha yapmam dediklerinden payına ne aldın
Sırra kadem basan Ankara sokakları değil
Yaşadığın aşklarından çektiğin acılar
Yaş sadece bir sayı ise, sahi kaç yaşındasın?