Sadi Almatepe Şiirleri - Şair Sadi Almatepe

Neyimle övüneyim kara toprağım
Ezan geçer basan geçer kibir neyime
Son bahar ağacının düşer yaprağı
Kir yağar pas tutar gurur neyime

Adımların izi kalır yanık bağrımda

Yıkılmamış virane afatı zeminim.
Kafam kıyak değil kısmen deliyim.
Sefillerin sınandığı kanlı zirveyim.
Canına güvenen kanlı bende sınansın

Günahını unutanın dili bülbül, kalbi temiz olur.
Günahından tutuşanın dili suskun,kalbi mahzun olur.

Duruldu kalem kesildi nefesim,
Boğazımda düğüm çıkmıyor sesim,
Umuda böyle açıldı kafesim,
Sen benim geçmişimde kör-düğümsüm.

Sanmaki gönül hep aşk ile yandı,

Hocam severmiş insan , sevmeyecem dese de.
Ne için sevdiğini, asla bilemesede.
Önümüzdeki yazı, ben göremem dese de.
Bir sevda ısıtırmış, kışın tam yüreğini.
Hep üfleyip dururmuş, aşkının ateşini

Bizler için çabuk geçen şu zaman,
İltimas etmez güzele allı ya,
Döner dünya kimseye vermez aman,
İtibar etmez tatlıya ballı ya,

Bir hayli çok kabir taşında isim,

İçim dışım ateş oldu bak benim.
Sen kardeşim sen sırdaşım nerdesin.
Ah şu gönlü bende diye bildiğim.
Derdimin dert ocağı sen nerdesin.

Boynuz kulak karıştı bir birine.

Bana müjde getirin, islam yelkenlisinden.
Rabbi için ağlayan, insanların sesinden.
Dua ile çağlayan, mescitler köşesinden.
Bana müjde getirin, müslüman heybesinden.

Sadi almatepe

-----------SON BÎR RESÎM-------------

Çek fotoğrafcı benden son bir resim
Kahrından kudurup yıkılsın hasım
Baktıkca hasretle sarılsın hısım
Celladıma gülümserken çek beni

..................SEN BENÎMSÎN..............
Sabır ile tıkladığımm sinemdeki taşsın benim
Irmaklara kafa tutan gözümdeki yaşsın benim
Bir çırpıda yüklendiğim sırtımda uğraşsın benim
Güllere fısıldadığım gizemli sırdaşsın benim.